Michał Heller urodził się w 1936 r. Jest kosmologiem, filozofem i teologiem, specjalizującym się m.in. w kosmologii relatywistycznej, geometrii nieprzemiennej, filozofii i historii nauki oraz w badaniach nad relacjami między nauką i religią. Emerytowany profesor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie i Obserwatorium Watykańskiego, stypendysta i profesor wizytujący uniwersytetów w Oksfordzie, Cambridge, Bochum, Louvain i Waszyngtonie. Autor ponad 80 książek (jak np. „Przestrzenie Wszechświata”, „Bóg i geometria”, „Filozofia przypadku”, „Ostateczne wyjaśnienia Wszechświata”, „Filozofia i Wszechświat”, „Kosmologia kwantowa”, „Szczęście w przestrzeniach Banacha”, „Sens życia i sens Wszechświata”) oraz około tysiąca artykułów naukowych opublikowanych w branżowych czasopismach fizycznych, kosmologicznych czy filozoficznych. Doktor honoris causa wielu uczelni, w tym Uniwersytetu Jagiellońskiego, Akademii Górniczo-Hutniczej, Uniwersytetu Śląskiego i Politechniki Warszawskiej. Laureat licznych nagród i wyróżnień, w tym Złotego Krzyża Zasługi, Krzyża Komandorskiego z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Orderu Orła Białego, Medalu „Plus ratio quam vis”, Nagrody dla Popularyzatora Nauki MNiSW i PAP za całokształt działalności, oraz Nagrody Templetona (o wartości 1,6 mln USD), którą w całości przeznaczył na ufundowanie Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych, którego został pierwszym dyrektorem.